Το «Μουσείο Πολιτικών Εξορίστων Αη Στράτη» εγκαινιάστηκε στις 12 Απριλίου 2006 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κύριο Κάρολο Παπούλια. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων των εγκαινίων παρουσιάστηκε θεατρικός μονόλογος σε κείμενα Κατερίνας Χαριάτη Σισμάνη γραμμένα στους τόπους εξορίας από το 1948 μέχρι το 1952 από την ηθοποιό Κατερίνα Διδασκάλου. Ενώ ακολούθησε συζήτηση με θέμα «Η Εξορία στην Ελλάδα» με συντονιστή τον καθηγητή του Παν/μίου Αθηνών Ηλία Νικολακόπουλο. Στη συζήτηση συμμετείχαν ο καθηγητής Παν/μίου Αθηνών Νίκος Αλιβιζάτος, ο ιστορικός Στρατής Μπουρνάζος, και ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος.

Από το 2004 και κάθε χρόνο πραγματοποιείται επίσκεψη μνήμης στον Αη Στράτη. Την 1η Ιουλίου 2007 στην ετήσια επίσκεψη του Μουσείου στον Αη Στράτη έγινε τελετή αποκαλυπτήριων του μνημείου που έφερε την νεκρική μάσκα του βουλευτή του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδος Κώστα Γαβριηλίδη. Το μνημείο που επιμελήθηκε ο γλύπτης Βασίλης Βούλγαρης, στήθηκε με την ευγενή χορηγία της Βουλής των Ελλήνων. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων πραγματοποιήθηκε θεατρικό μονόπρακτο βασισμένο στην «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου (παλιού εξόριστου στον Αη Στράτη) σε σκηνοθεσία του Λεωνίδα Τσιριγκούλη.

Στις 11 και 12 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο θεατρική εκδήλωση. Το Μουσείο Πολιτικών Εξορίστων Αη Στράτη σε συνεργασία με το Κέντρο Πολιτισμού «Ελεύθερη Έκφραση» παρουσίασε σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τσιριγκούλη δραματοποιημένα: το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Σονάτα του Σεληνόφωτος» με την Ειρήνη Ανυφαντή και τα κείμενα της ζωγράφου Κατερίνας Χαριάτης-Σισμάνη με τίτλο «Κύματα χωρίς Επιστροφή» σε απόδοση Πόλυ Σαϊτη.

Ο Γιάννης Ρίτσος (1909-1990) υπήρξε εξόριστος για το χρονικό διάστημα 1948 με 1952 στην Λήμνο, Μακρόνησο και Αη Στράτη και επί Δικτατορίας στη Γυάρο, Λέρο και Σάμο. Η «Σονάτα του Σεληνόφωτος» εκδόθηκε στον απόηχο της εξορίας (1956) και τιμήθηκε με το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Τα «Κύματα χωρίς Επιστροφή» της Κατερίνας Χαριάτης-Σισμάνη (1911-1996) γράφτηκαν όταν ήταν εξόριστη στη Χίο, Τρίκερι και Μακρόνησο μεταξύ του 1948 και 1952. Τα κείμενα της ζωγράφου είναι ανέκδοτα και παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό.